نهر علقمه

بار دیگر توفیق شد تا ایامی را در سرزمین عشق و در جوار بارگاه ملکوتی اربابمان حضرت سید الشهدا علیه السلام در کربلای معلی سپری کنم. جای همه شما خالی. سفر بسیار با صفا،باحال وبیاد ماندنی بود. و شاید هرگز چنین سفری برایم مهیا نشود. چرا که در این سفر اکثر زائرین و همسفرهایمان برو بچه های هیاتمون بودند.جو بسیار خوب و معنوی بود هر شب تا اذان صبح در بین الحرمین ، حرم سید الشهدا علیه السلام وحرم حضرت اباالفضل علیه السلام مراسم روضه خوانی و سینه زنی داشتیم. نمی دونم از این سفر چی بگم و چی بنویسم. تنها می توانم بگم ای کاش شما هم در آنجا بودید و در کنار هم وبا هم برای ارباب عرض ادب می کردیم. لحظه لحظه این سفرخاطره بود.باور کنید نمیدونم از کدومش بگم و بنویسم. از روضه کنار ضریح آقا قمر بنی هاشم علیه السلام بگم یا از عزاداری و سینه زنی در بین الحرمین و یا هروله و طواف کردن دورحرم ابی عبدالله علیه السلام یا از ... باورکنید نمی دانم . اما هر چه بود عشق بود یه بزم عاشقانه واقعی. اما دوست دارم در اینجا از نهر علقمه که در کنار مقام صاحب الزمان (عج) می باشد یه خاطره براتون بگم.
ساعت یک و نیم شب به وقت کربلا بعد از مراسم عزاداری در بین الحرمین . بهمراه تعدادی از دوستان که حدود 15 نفر میشدند قدم زنان به سمت نهر علقمه که در جوار مقام صاحب الزمان (عج) است حرکت کردیم. در آن موقع شب تنها سکوت بود و سکوت. کم کم به نهر علقمه رسیدم از پله های آن پائین رفتیم در جوار آب معوا گزیدیم. در آن سکوت مطلق تنها چیزی که به گوش میرسید صدای حرکت و موج آب بود. دقایقی را دوستان در سکوت گذرانده و تنها به حرکت مواج آب در این نهر نگاه می کردند . پس دقایقی سکوت شب با زجه و هق هق گریه دوستان شکسته شد. چرا که این نهر و این آب خود دنیایی از روضه در خود داشت و بی اختیار دل هر آزاده ای را می سوزاند و بی اختیار ناله برمیآورد و قطرات اشک را بر دیدگانش جاری می ساخت . کم کم زمزمه «عمو عمو آب آب عموجان ، عموجان » برخاست و دوست مداحمان لب به روضه گشود. روضه عطش را خواند . صدای آه و ناله بلند شد اوج ناله و صدای گریه موقعی بود که روضه حضرت علی اصغر علیه السلام خوانده شد. دیگر تاب تحمل از کف همه رفته بود وصدای شیون و ناله و گریه بر فضای آنجا حکمفرماشده بود سیل اشک بر دیدگان همه جاری بود. دوستان اشک میریختند و سینه میزدند و عزاداری می کردند. وقتی به خود آمدم عقربه ساعت سه نیمه شب را نشان میداد.پس از اتمام مراسم همگی از آب نهر علقمه وضو ساختیم و برای اقامه نماز صبح به سمت حرم امام حسین علیه السلام رهسپار شدیم.با گذشت چندین روز از آن بزم. اما هنوز حلاوت و شهد زیبای آن مراسم در ذائقه ها باقیست و حسرت آن را می خوریم که چرا این سفر زود باتمام رسید.
امیدوارم به حق ارباب و مولایمان آقا سید الشهدا علیه السلام توفیق زیارت عتبات عالیات به همین زودی نصیب محبان و دلسوختگان اهل بیت علیهم السلام بشه و همگی دسته جمعی در بین الحرمین برای ارباب ادای احترام کنیم.
اللهم الرزقنا توفیق زیارة الحسین

حاج حمید