|
باب الحوائج حضرت عباس بن
علي عليه السلام برترين نمونه اي است كه پيروي از پيشواي معصوم را عملاً
آموزش مي دهد.
شخصيت آن بزرگوار به گونه اي است كه همه صفاتي را كه لازمه يك پيرو واقعي
است، به نحو كامل بروز داده و تجسمي از همه فضائل است.
وفا از مهم ترين صفات انساني است و معياري براي شناختن نيكان است چنان كه
امام علي عليه السلام مي فرمايد: ابرار و نيكان توسط وفا كردنشان شناخته مي
شوند.
از سوي ديگر، وفا نشان بزرگي است چنانكه فرموده اند: روش كريمان وفا است.
گرچه وفا به عنوان يك صفت ممتاز همواره مورد تأكيد است، اما اين صفت زماني
بسنديده تر است كه انسان نسبت ميثاق خدايي وفادار باشد. وفاداري نسبت به
پيشواي معصوم از مهم ترين مصداق وفا به ميثاق الهي است و حضرت باب الحوائج
عباس بن علي عليه السلام تا پاي جان به ميثاق خويش وفادار ماند. به طوري كه
از آن پس در تاريخ تشيع به عنوان مظهر وفا شناخته شده و وفاداري با نام آن
بزرگوار مترادف شده است. امام صادق عليه السلام به وفاداري حضرت عباس(ع)
تأكيد كرده و در هنگام زيارت آن حضرت مي فرمايند:
گواهي مي دهم كه مقام تسليم و تصديق و وفاداري و خيرخواهي را به پسر پيامبر
صلي الله عليه و آله در حد كمال دارا بردي.
يكي از صحنه هاي شكوهمند وفاداري حضرت عباس بن علي عليه السلام زماني بود
كه شمر لعنه الله عليه، به خيمه هاي امام حسين عليه السلام نزديك شد و براي
حضرت عباس امان نامه اي آورد و آن بزرگوار را صدا زد. حضرت ابوالفضل سلام
الله عليه از پاسخ دادن به شمر كراهت داشت لذا پاسخي به صداي شمر نداد ولي
امام حسين عليه السلام به عباس (ع) فرمود پرسش شمر را كه تو را صدا مي زند
بي پاسخ مگذار. حضرت باب الحوائج به دستور امام خويش از خيمه خارج شد و با
شمر گفتگو كرد. پس از آنكه معلوم شد شمر امان نامه اي براي عباس بن علي(ع)
و برادرانش آورده است در پاسخ به شمر گفت: اي دشمن خدا، بر اماني كه براي
ما آورده اي لعنت باد.
آري، در قاموس عباس بن علي عليه السلام واژه اي به نام بي وفايي وجود نداشت
و او سراسر وفا بود.
يكي از مهمترين عنصري كه انسان را وادار به دفاع از حق مي كند «غيرت» است.
غيرت نيروي محركه وجود انسان در برابر ستم، ظلم و تجاوز به نواميس الهي
است. آن كس كه شعله غيرت وجودش را روشن كرده است، در برابر ناحق بي تفاوت
نمي نشيند و تا پاي جان پيش مي رود. گذشته از اين، غيرت نشان عفت شخص است و
به تعبير امام علي عليه السلام عفت مرد به مقدار غيرت اوست! حضرت باب
الحوائج اين صفت والا را به حد كمال دارا بود و غيرت به وجود ايشان سرافراز
است. گرچه كربلا تجليگاه غيرت بود و غيورترين مردان تاريخ شكوه غيرت را در
آن جا به نمايش گذاشتند ولي غيرت عباس بن علي عليه السلام در دفاع از حق
برجستگي ديگري داشت. آن بزرگوار در دفاع از حريم ولايت آنچنان جانبازي نشان
داد كه تاريخ نمونه اي براي آن ندارد.
شجاعت و رزم آوري عنصر ديگر شخصيت حضرت باب الحوائج است. شجاعت آن بزرگوار
از زمان جنگ صفين كه در ركاب پدر جانبازي مي كرد، آشكار شده بود. ولي اين
فضيلت ممتاز در كربلا به شكوفايي نهايي رسيد. در جنگ صفين، حضرت ابوالفضل
در حالي كه با دلاورترين جنگجويان سپاه معاويه مصاف داد و آن ها را به خاك
هلاكت افكند كه پانزده سال بيش نداشت. در كربلا نيز جنگاورترين مردان سپاه
دشمن همچون مارد با ضرب تيغ عباس(س) ره دوزخ پيش گرفتند. هيبت و مهابت حضرت
در كربلا چنان بود كه سپاه دشمن همچون رمه از برابرش مي گريختند.
اخلاص نيز در وجود عباس بن علي عليه السلام جامه كمال پوشيد. آن بزرگوار
همه توان خويش را در طبق اخلاص نهاد و در پيشگاه ولايت و امام بر حق خويش
نثار كرد. به همين خاطر است كه امام صادق عليه السلام هنگام زيارت مرقد
مطهر حضرت عباس بن علي سلام الله عليه به غايت اخلاص آن حضرت تأكيد مي
فرمايد.
حضرت باب الحوائج تنها در صحنه فضائل اخلاقي و ميادين نبرد قهرمان نبود
بلكه در دانش و حكمت نيز تالي معصوم و قهرمان صحنه دانش به شمار مي رود. آن
بزرگوار در مكتب سه پيشواي معصوم به درجه اي از فضل و دانش رسيد كه آن
بزرگواران درباره اش چنين فرموده اند:
همانا عباس بن علي علم و دانش را همچون غذاي گوارا نوش كرد.
به هر حال اين جانباز قهرمان كربلا، همه صفاتي را كه يك پير واقعي معصوم
بايد داشته باشد دارا بود. او آموزگاري است كه چگونگي پيروي از ولايت و
جانبازي در راه حقيقت را به ديگران آموخته است. همين امر سبب شده است كه در
روز قيامت همه شهدا بر مقام و منزلت اين بزرگ مرد تاريخ غبطه بخورند.
همچنان كه حضرت سجاد عليه السلام مي فرمايد: عمويم عباس در پيشگاه خداوند
منزلتي دارد كه در روز قيامت همه شهدا غبطه اش را مي خورند.
سالروز ولادت پرچمدار كربلا را به همه شيعيان شجاع تبريك مي گوييم.
|
