قمر بني هاشم الگوي ايثار و شجاعت 

 
 ماهنامه پاسدار اسلام


حضرت عباس، اين فرزند برومند علي و برادر وفادارو مخلص حسين؛ اين مجاهد بزرگ راه خدا و بنده شايسته او ، اين الگوي تمام فضيلت ها، كرامت ها، شهامت ها، ايثارها و خصال كريمه انساني و اين انسان والا و ماه تابان بني هاشم در سال بيست و ششم هجري متولد شد و در آغوش نفس رسول الله، حضرت اميرالمؤمنين صلوات الله و سلامه عليه، تربيت شد و در روز عاشوراي 61 هجري كه بيش از سي و چهار سال از عمر مباركش نگذشته بود، پس از آنكه بزرگترين و مقدس ترين مراحل ايثار و از خود گذشتگي را در طول تاريخ انسانيت، به مام خود به ثبت رساند، در محفل عاشقان الله، و در ركاب برادر بزرگوار و امام زمانش حضرت ابا عبدالله، به معبود خود پيوست و به آن مقام ارجمند و والايي درست يافت كه هيچ شهيدي به آن مقام نرسيده است.
حضرت سجاد سلام الله عليه درباره اش مي فرمايد:
«انَّ للعباس عند الله تبارك و تعالي منزله يغبطه بها جميع الشهداء يوم القيامه».
- از براي حضرت عباس، نزد خدا تبارك و تعالي، منزلت و مقمي است كه تمام شهدا در روز رستاخيز، به آن مقام غبطه مي خورند.
راستي اين مقام ازجمند و والا را حضرت عباس از كجا بدست آورده است؟ آيا فرزند اميرالمؤمنين عليه السلام بودن كافي است يا حتي در ركاب سيدالشهداء عليه السلام به شهادت رسيدن، كفايت مي كند؟ البته واضح است كه شهيدان روز عاشورا كه در ركاب حضرت كشته شدند و به اين فوز عظيم نائل آمدند، برترين افراد روي زمين اند و بالاتر از آن مقامي نيست ولي با اين خال، حضرت ابوالفضل سلام الله عليه از ويژگي ديگري برخوردار است كه حتي شهيدان كربلا نيز غبطه آن مقام مي خورند. شايد آن ايثار عجيب و غريبي كه از خود نشان داد و با لب تشنه از كنار رود روان برخاست، او را به اين مقام رسانده باشد، زيرا چنين ايثاري در هيچ دوراني از دورانهاي تاريخ ديده و شنيده نشده است. از آن كه بگذريم، در حالات حضرت عباس در همان چند روز آخر عمر، مطالبي بقل شده است كه انسان را به شگفتي وا مي دارد هر چند ما بسيار متأسفيم كه تاريخ، در اثر فشار ستمگران و حاكمان جائر، درباره اين راد مرد جهان انسانيت، كمتر مطلبي گفته و گذشته هاي او را كه قطعاَ پر است از ايثار و برادري و فداكاري و عظمت و شجاعت و شهامت و خدمت به اسلام و قرآن و حجت خدا، ناديده گرفته است ولي بي گمان امامان معصوم، آن حضرت را خوب مي شناختند كه آن طور حضرت سجاد عليه السلام او را معرفي مي كند و مي فرمايد:
«خدا رحمت كند عمويم حضرت عباس را كه ايثار نمود و در ركاب برادرش با شجاعت، بهترين كارزار را كرد و جان خود را فداي برادرش نمود».
و امام صادق عليه السلام درباره اش مي فرمايد:
«حضرت عباس بن علي، عموي ما، مردي تيزبين، متعهد و داراي ايماني محكم و استوار بود. او همراه ابيعبدالله و در ركابش جهاد كرد و با دشمنان نيكو پيكاري نمود و سرانجام به درجه عظيمه شهادت نائل شد».
فرا رسيدن چهارم شعبان، كه ياد آور ولادت آن انسان عظيم و ايثارگر بزرگ تاريخ اسلام است را به مقام معظم حجه بن الحسن سلام الله عليه، رهبر انقلاب و ملت متعهد و ايثاركر ايران، تبريك و تهنيت عرض نموده، اميدواريم در تمام مراحل زندگي، بتوانيم از آن ماه تابان بني هاشم و سقاي كربلا در تمام ابعاد و مراحل زندگي خود الگو بگيريم و درسهاي استقامت، برادري، ايثار، شجاعت و خلوص را از آن حضرت فرا گيريم ان شاءالله.
و چه خوش گويد آيه الله غروي اصفهاني معروف به كمپاني:
قامت معتدلش را نتوان طوبي خواند
چمن «فاستقم» از سرو قدش رونق بست
لابه روي وي از گلشن توحيد دميد
سنبل روي وي از روضه تجريد برست
شاه اخوان صفا، ماه بني هاشم او است
شد در او صورت و معني به حقيقت پيوست
ساقي باده توحيد و معارف عباس
شاهد بزم ازل، شمع شبستان الست