|
تا به اوج رسيد آن روز در صحرا عطش |
مي نهاد آهسته آتش بر لب گل ها عطش |
|
آفتاب باز پا فتاد و ماه را در بر گرفت |
بست راه خيمه را انگار بر سقا عطش |
|
لحظه ديدار سر بر سينه صحرا نهاد |
در نماز آخرين آن مرد سر تا پا عطش |
|
تا شود اين عرصه خاكي سراسر كربلا |
تا ابد مي جوشد از رگ هاي عاشوراعطش |
|
كاش ابري شعله ور يك قطره باران مي فشاند |
بر كوير روح من از آن همه دريا عطش |
|
|
|
|
|
|
|
|
حجه الاسلام علي پور محي آبادي (ره) |
|
|
پاسدار اسلام |
|
|
|
|
|
|