Inline

برگشت ◄

چشمه خور در فلك چارمين	سوخت ز داغ دل ام البنين
آه دل پرده نشين حي	برده دل از عيسى گردون نشين
دامنش از لخت جگر لاله زار	خون دل و ديده روان ز آستين
مرغ دلش زار چه مرغ هزار	داده ز كف چار جوان گزين
اءربعه مثل نسور الربى	سدره نشين از غمشان آتشين
كعبه توحيد از آن چهار تن	يافت ز هر ناحيه ركنى ركين
قائمه عرش از ايشان بپاى	قاعده عدل از آنها متين
نغمه داودى بانوى دهر	كرده بسى آب دل آهنين
زهره ز ساز غم او نوحه گر	مويه كنان ، موى كنان حور عين
ياد ابوالفضل كه سر حلقه بود	بود در آن حلقه ماتم نگين
اشكفشان ، سوخته جان ، همچو شمع	باغم آن شاهد زيبا قرين
ناله فرياد جهانسوز او	لرزه در افكنده به عرش برين
كاى قد و بالاى دلاراى تو	در چمن ناز بسى نازنين
غره غراى تو الله نور	نقش نخستين كتاب مبين
طره زيباى تو سر قدم	غيب مصون در خم او چين چين
همت والاى تو بيرون زوهم	خلوت ادناى تو در صدر زين
رفتى و از گلشن ياسين برفت	نو گلى از شاخ گل ياسمين
رفتى و رفت از افق معدلت	يك فلكى مهر رخ و مه جبين
كعبه فرو ريخت چه آسيب ديد	ركن يمانى ز شمال و يمين
زمزم اگر خون بفشاند رواست	از غم آن قبله اهل يقين
ريخت چه بال و پر از آن شاهباز	سوخت ز غم شهپر روح الاءمين
آه از آن سينه سينا مثال	داد ز بيدارى پيكان كين
طور تجلاى الهى شكافت	سر انا الله به خون شد دفين
تير كمانخانه بيداد زد	ديده حق بين ترا از كمين
عقل زرين تاب تحمل نداشت	آنچه تو ديدى ز عمود و زين
عاقبت از مشرق زين شد نگون	مهر جهانتاب به روى زمين
خرمن عمرم همه بر باد شد	ميوه دل طعمه هر خوشه چين
صبح من و شام غريبان سياه	روز من امروز چه روز پسين
چار جوان بود مرا دلفروز	واليوم اءصبحت و لا من بنين
لا خير فى الحياة من بعدهم	فكلهم اءمسى صريعا طعين
خون بشو اى دل كه جگر گوشگان	قد واصلوا الموت بقطع الوتين
نام جوان ، مادر گيتى مبر	تذكرينى بليوث العرين
چون كه دگر نيست جوانى مر	لا تدعونى و يك ام البنين
(مفتقر) از ناله بانوى دهر	عالميان تا به قيامت غمين